Iritzia: Eskubide osoz »

Lur Albizu Etxetxipia

Hilabete askotako prestaketa izan da. Eragile, kolektibo eta espazio ugari zipriztindu ditu burujabetzaz, ekonomia alternatiboaz, herriz, euskaraz, auzoz, kolektibotasunez. Elkarlanean aritu dira hilabetez hilabete inurri asko, grisa berde bilakatzeko ahaleginetan. Heldu den astean iritsiko da eguna. Bizitza burujabeak eskubide osoz marraztuko ditugun eguna, hain zuzen ere.

Alternatiben Herria prest dago Iruñera etortzeko. Ongietorria emanen dio Iruñeak heldu den larunbatean. Aspaldi marraztu genuen gorriz egutegian ekainaren 2a. Hiria okupatuko dute alternatibek. Iruñea kolorez beteko dute, batez ere, ezinezkoak errealitate bihur daitezkeela erakutsiko duten hamarnaka ekimenek.

Ez da erraza sistemak eskaintzen digun panorama. Totalitarismoa, autoritarismoa eta zentralismoa. Austeritatea, murrizketak eta mugak. Erregimena, kapitalismoa. Hemen erabaki eta onartutako dozenaka lege atzera botatzea. Inposizioak eta erabakitzeko ahalmenik eza.

Baina guk argi dugu. Ehunka alternatiba ari dira eraikitzen Nafarroan eta Euskal Herri osoan hainbat eremutan. Eremu askotan ari dira horiek garatzen; hamarnaka ezagutu ahalko ditugu datorren larunbatean: telekomunikazio zerbitzuak, garraioa, energia horniketa, kooperatibismoa, ekonomia sozial eraldatzailea, hezkuntza alternatibak, elikadura burujabetza, saretzerako espazioak, gaztetxeak, etxebizitza komunitarioak, kontsumo-taldeak…

Burujabetzaz arituko gara. Geure buruaren jabe izateaz, erabakitzeko gaitasuna izateaz. Baina Nafarroak, Euskal Herriak ba al du bere buruaren jabe izateko ahalmena? Hitz eginen dugu botere(tze)az, demokraziaz, parte-hartzeaz. Hitz eginen dugu herri biziaz; hitz eginen dugu geure bizitza eta gorputzen gain erabakitzeko gai izateaz. Dagoeneko martxan dauden ahalduntze eta burujabetze prozesuez hitz eginen dugu. Dena aldatzeko, dena erabaki nahi dugulako.

Bizitzaren aldeko apustua delako Alternatiben Herria. Bizitza burujabearen aldeko apustua. Bizitza burujabeen aldekoa. Alor guztiak aintzat hartu eta beste zerbait posible dela erakusten diguna. Posible delako. Hemen bai, posible delako. Ezin dela, ezinen dugula diotenen aurrean, posible dela eta hemen posible izanen dela erakutsiko dugulako. Eta bizitza burujabe horiek eraikitzeko, ezinbestekoa izanen da kapitalismotik gorputz eta buruak deskonektatzea.

Izan dadila urteak iraungo duen eguna, aurrera jarraitzeko eta bideak marrazten segitzeko indarra emanen diguna. Landa daitezela uholde berri honen haziak.

Kolektibotik eta herrigintzatik herri hau eraikitzen jarraituko dugu; alternatiben herriak sortzen, bizitza burujabeak egunero birpentsatzen.

[Bitartean, Pamplonan euskararen aurkako martxa bat eginen dute iaz haien bandera ez-nazionalistak atera zituzten berberek. Alternatiben Herrian argi daukagu: txistorrak jateko dira!

Nafarroa berria eraikitzen jarraituko dugu].

The post Iritzia: Eskubide osoz appeared first on Nafarroako Hitza.

Ane Urrutikoetxea: ‘Bizi duzue bizikleta?’ »

Orain euria atseden txiki bat ematen hasi zaigula, garajera jaitsi eta neguko hilabete ilunetan hautsa pilatzen utzitako bizikleta berreskuratzea erabaki dut. Bazen garaia! Hiritik bi gurpilei eragiten hasteko gogoz nenbilen. Baina aurten gainera, hiriak eskaintzen duen bizikleta alokairu publikoan, hau da, Dbizin, izena ematea erabaki dut. Arrazoia? Nori ez zaio gertatu bizikletan hiriaren beste puntaraino […]

Irati Urkiola: ‘Bizitza, oraina’ »

Aurrerapenen mendea ei da XXI. hau, baina aspaldi hasi omen genuen aurrerako bidea; aspaldi hasi, mundu hobe bat eraikitzearen helburuarekin, geure bizitzetan eta geure munduan aldaketak sartzen. Eta hala eman ditugu urteak eta bizitza osoak: etengabe “hobekuntzak” ezagutuz. Baina lilurarik ez! Aurrera goazelakoan, atzera eman ditugu hamaika bat pauso. Bizitza hobe baten bilaketan, aspaldi hartu […]

Metroz golfera, Poloniatik hurbil »

Danel Agirre

Berripaper honek zutabe honengatik ordaindu ahal duena baino gehiago kostatu bazitzaigun ere sarrera, berripaper honetako kazetari batekin goiz bat eman nuen aspaldi Zarauzko golfean —kidearen izenik ez dut idatziko, euskalgintzako behargin bihurtzeko emandako pobrezia botoa apurtu zuenik ez duelako zabaltzerik nahiko—. Zelaia ia hutsik zegoen, baina swing eta swing artean norbait urrutitik so genuela antzeman genuen. Ni umiliatzeagatik, pilota sasietara bota nuen arte ez zitzaigun hurbildu. Julio Iglesiasen klon lepatente bat zen. Green-era iristeko trukoren bat gurekin partekatuko zuela espero nuen, baina janzkeragatik kargu hartu zigun, oso modu zakarrean.

The post Metroz golfera, Poloniatik hurbil appeared first on Gipuzkoako Hitza.

Pilar Mendizabal: ‘Pertsonala eta politikoa’ »

Normalean, ez dugu pentsatzen inor etxean arrotz izan daitekeenik, eta, are gutxiago, arrotz sentitu behar duenik, baina, hala ere, horixe gertatzen zaigu, gero eta gehiago gertatu ere, gero eta gutxiago geure den Donostia honetan… Gaur egun, errazagoa da taberna berri(tu) batean ingelesez eskatu eta lehenbizikoan ulertua izatea, euskaraz eskatuta baino. Negozio gordina, eskrupulu falta eta […]

Esteban Irusta Mallea: ‘Ingurumena’ »

Gaur egun, gure ahotan gehientsuen erabiltzen den hitza «Ingurumena» izango da. Egunkarietan eta beste edozein komunikabideetan klima aldaketari buruz hitz egiten da, behin eta berriz. Hilabete baten, jarraian, euririk ez badu egiten, berehala aurkituko zara klima aldaketa izendatzen aipatzen duen batekin. Neguan egun eguzkitsuak, edo tenperatua epela egiten badu, berdin. Eta zer esanik ez, hiru […]

Maitane Subijana ‘Puntuka’: ‘Gizatasunaren gainbehera’ »

Gidaririk gabeko autoak, etxeak garbitzeko gure familiakoak bilakatu diren robotak, ordenagailuen pareko diren ordulariak, mugikor bidez ordaintzeko aukerak… zerrenda amaiezina. Aurreko adibideetako bat da: Amazon supermerkatu erraldoiak aurten zabaldu berri du kutxazainetan pertsonarik gabeko lehen saltokia. Erosleak dendara sartzean mugikorra eskaneatu behar du, nahi adina produktu hartu, eta irtetean nahikoa da mugikorra berriz ere sentsoretik […]

Ion Muñoa eta Eneritz Gorrotxategi »

Ion Muñoa

Lazkao, Legazpi, Legorreta, Beasain… Behin udaberrian sartuta, uda hondarrera arte iraungo duen herriko festen katea hasi zaigu. Santu bat dela edo

Donostia, Baiona, Kanbo… Ataun »

Edo Beasain, Urretxu, Zerain, Lazkao… Edo hau irakurtzeko jakin-mina hartu duzuenon herriak. Orain artean gutako asko eroso ibili gara Aieteko jauregitik Baionako

Iritzia: Kuadrilla-eskolekin adi »

Tania Arriaga Azkarate

Eguraldi oneko egun urri horietako larunbat arratsalde batean, menditik hirira jaitsi ginen kaña bat hartzera. Terraza eremu bat aukeratu genuen. Gunea oinezkoentzako prestatu berri dute, eta hiru eta zortzi urte bitarteko haur andana jolasean zebilen gustura asko: batzuk korrika, beste batzuk baloiarekin, besteak errekara ogitxoak botatzen eta gaztetxoenak hula hoop txiki eta distiratsua jiratzen eta biratzen. Arratsaldeko zortziak zirela, hor ondoan dagoen elkarte gastronomiko batetik haurren gurasoak, hau da, helduen kuadrilla (ongi edana) atera zen; eta nola ez, mozkorren zegoen gizona txikiekin jolasten hasi zela ikusi genuen. Lehendabizi, haurrekin korrika, bultzaka eta txantxetan zebilen, mutiko bati mina eman eta negarrez hasi zen arte. Ondoren, neskatiko gazteenari, hiru urte edo izanen zituenari, zirikatzen hasi zitzaion: besoetan hartu; itzulipurdiak airean eman; txikiak disimuluan bere amarengana ihes egin zuen arte.

Jolas horiek egiten zituen bitartean, mozkorrak gintonikari trago luzeak ematen segitu eta bere jarrera matxiruloa erakusten zigun guztioi, hirietako alde zaharretako jauntxoen performancea; manspreading autoktonoa; kaleak nireak dira, putoamoa eta jatorra’ naizelako.

Tragoa, zigarroa eta lagunari lau hitz esan eta gero, mozkor astunak haurrengana jo zuen berriz. Oraingo honetan, baloia kendu zien jolasean ederki segitzen zuten kuadrillaren seme-alabei. Gaztetxoak behin eta berriz, baloia berreskuratzen saiatu baziren ere, gizonak haurrei burutik bultzatu eta urruntzen zituen, txiki ausart batek barrabiletan ostikada bat eman zion arte. Mozkorrak pilota eskuetan hartu, ostikada eman eta baloia errekara bota zuen. Neska-mutilek, “gure baloia, gure baloia” oihukatuz, amore eman gabe jarraitu zuten. Orduan, kuadrillakoek, bai emakumeak eta baita gizonak ere, haurrak lagundu ordez, mozkorra babestu zuten. Potroetako mina joaten ez zitzaionez, edo kuadrillak eskaini zion inpunitatearekin harrotua, gizontxoak hula hoopa hartu eta hori ere errekara bota zuen. Umeak haserre, frustratu, sumindu eta negarrez harengana joan ziren tropelean, baina kuadrillak, berriz, mozkorraren alde egin zuen. Are gehiago, neskatiko gazteena negarrez gogor ari zenez, amak besoetan hartu eta… mozkorrarengana eraman zuen, hari muxua emateko!

Mozkorra eta bere lagunak gu geunden tabernara etorri ziren gintonic bila. Gure ondotik pasatzerakoan, emakume bat aulkitik altxatu eta gizonari zera esan zion: “Nik zure diru-zorroa hartu eta errekara botako banu, ongi irudituko litzaizuke? Ba oraintxe oso gustura eginen nuke hori”. Gizontxoari entzundakoa oso gaizki iruditu eta, “hija de puta” oihuka esan ondoren, emakumea jotzera bota zen. Kuadrillakoek, ahal izan zuten moduan heldu bazuten ere, emakumearen kontra ere gogor egin zuten: “Zu zertarako sartzen zara? Pozik egonen zara lortutakoarekin!”.

Etxera gorputz txarrarekin abiatu ginen, ikusirik haurrek zer ikasi zuten: egiturak erasotzailea babesten duela, eta ahularen ahotsak ez duela baliorik.

The post Iritzia: Kuadrilla-eskolekin adi appeared first on Nafarroako Hitza.